स्वच्छ निर्मळ हवेत खुलते निसर्गाची आभा,
लोभवते आपल्याला ही माथेरानची शोभा..
खोलवर दरी इथे तिन्ही बाजूंना वसलेली,
हिरवीगार राई तिथे चौफेर पसरलेली..
कडेकपारीतुन खळ्खळुन हसणारे पाणी,
थक्क होतं मन ऐकुन ती निसर्गवाणी..
लांबुन दरीमध्ये दिसतं एक तळं छोटसं,
आपल्याकडे पहात ते खुदकन् हसतं छानसं..
क्षितिजाच्या सीमेवर लालबुंद गोळा झुकलेला,
मावळतीला जाताना कसा रंग उधळुन गेला..
लाल-नारिंगी-सोनेरी, धवल-चंदेरी नि पिवळा,
निळ्या निळ्या आकाशी असा रंगांचा रम्य सोहळा..
या निसर्गाला भरुन घ्यावं मनाच्या कवेत,
उतरवावं ते सौंदर्य मग एखाद्या कवितेत..
Monday, November 29, 2010
Monday, November 22, 2010
Happy Marriage Anniversary Aho Aai Baba !!
ती निरागस ज्योत एका क्षणी मंद थरथरली,
वा-यासोबत आलेल्या चंदनाच्या सुवासाने भारावली..
दोघांनी मग शपथ घेतली सदा साथ रहाण्याची,
सर्वस्व अर्पण करण्याची तयारी होतीच दोघांची..
हळुच संसारात मग् संभाजी-शिवाजी अवतरले,
आनंदाचे पारडे ज्योतीचे मग पुर्णच खाली झुकले..
जीवापाड कष्ट करुन वाढवलं दोघांनी आपल्या मुलानां,
आपल्या हातावरचं स्वतःच्या पायावर उभं केलं त्यांना..
चौकटीच्या संसारात मग हळुच दोन कळ्या अवतरल्या,
आई-बाबांच्या प्रेमवर्षावात त्या ही सहज खुलल्या..
आमच्या घरात आता असतो प्रत्येक क्षण आनंदाचा,
कारण आशिर्वाद आहे घरावर आमच्या आई-बाबांचा..
घर आमचं जणु देवाचा प्रकाशमय गंधीत गाभारा,
नेहमी सुखी राहोत आई-बाबा, हिच प्रार्थना ईश्वरा..
वा-यासोबत आलेल्या चंदनाच्या सुवासाने भारावली..
दोघांनी मग शपथ घेतली सदा साथ रहाण्याची,
सर्वस्व अर्पण करण्याची तयारी होतीच दोघांची..
हळुच संसारात मग् संभाजी-शिवाजी अवतरले,
आनंदाचे पारडे ज्योतीचे मग पुर्णच खाली झुकले..
जीवापाड कष्ट करुन वाढवलं दोघांनी आपल्या मुलानां,
आपल्या हातावरचं स्वतःच्या पायावर उभं केलं त्यांना..
चौकटीच्या संसारात मग हळुच दोन कळ्या अवतरल्या,
आई-बाबांच्या प्रेमवर्षावात त्या ही सहज खुलल्या..
आमच्या घरात आता असतो प्रत्येक क्षण आनंदाचा,
कारण आशिर्वाद आहे घरावर आमच्या आई-बाबांचा..
घर आमचं जणु देवाचा प्रकाशमय गंधीत गाभारा,
नेहमी सुखी राहोत आई-बाबा, हिच प्रार्थना ईश्वरा..
Wednesday, September 29, 2010
प्रथम तुला पहाताना...
सखे आज उगवला बघ दिन सोनियाचा,
पहिला मी प्रथमच मुखडा माझ्या पिल्लाचा..
तुला पहाताना बाबांची पापणी मिटेना,
तुझी प्रत्येक हालचाल माझ्या मनातुन सरेना..
छोटुकली ही कळी कशी उलमते आहे आतल्या आत,
बाबा म्हणतात पिल्लु नाचतयं पोटातल्या पोटात..
तुझी heartbeat ऐकली, तुझं heart पाहिलं,
माझ्याच उरि तेव्हा किती धकधक झालं..
परत केव्हा दिसतील् ते एवलेशे हात-पाय,
कोकराला पहायला आतुर तुझी ही माय॥
पहिला मी प्रथमच मुखडा माझ्या पिल्लाचा..
तुला पहाताना बाबांची पापणी मिटेना,
तुझी प्रत्येक हालचाल माझ्या मनातुन सरेना..
छोटुकली ही कळी कशी उलमते आहे आतल्या आत,
बाबा म्हणतात पिल्लु नाचतयं पोटातल्या पोटात..
तुझी heartbeat ऐकली, तुझं heart पाहिलं,
माझ्याच उरि तेव्हा किती धकधक झालं..
परत केव्हा दिसतील् ते एवलेशे हात-पाय,
कोकराला पहायला आतुर तुझी ही माय॥
Tuesday, August 17, 2010
गोड चाहुल पहिली...
ती गोड रेशमी संध्याकाळ गुलाबी झालर ल्याली होती,
कारण देवतांनी अलगद येउन ओटी माझी भरली होती..
गोड नाजुक रोपटं फुलेल आता माझ्या अंगणी,
कोणास ठाऊक काय असेल, मोगरा कि रातराणी..
हासु आणि मस्तीने आता माझं घर भरेल,
बाळाच्या लडिवाळ बोलण्याने ते ही सुखावेल..
शब्दानां गोंजारत जेव्हा पिल्लु लागेल बोलु,
ते ही म्हणतील, या गोडव्यात अर्थच विसरुन जाऊ..
किती स्वप्नं माझी मी आतापासुन रंगवतेय,
तुला मांडीवर घ्यायची मी खुप वाट पहातेय..
कारण देवतांनी अलगद येउन ओटी माझी भरली होती..
गोड नाजुक रोपटं फुलेल आता माझ्या अंगणी,
कोणास ठाऊक काय असेल, मोगरा कि रातराणी..
हासु आणि मस्तीने आता माझं घर भरेल,
बाळाच्या लडिवाळ बोलण्याने ते ही सुखावेल..
शब्दानां गोंजारत जेव्हा पिल्लु लागेल बोलु,
ते ही म्हणतील, या गोडव्यात अर्थच विसरुन जाऊ..
किती स्वप्नं माझी मी आतापासुन रंगवतेय,
तुला मांडीवर घ्यायची मी खुप वाट पहातेय..
Thursday, November 5, 2009
बाबा
"दमलेल्या बापाची ही कहाणी तुला" हे गाणं संदीप खरेंनी लिहीलेलं आहे. या गाण्याला उत्तर म्हणून..
कोमेजलेल्या तुमच्या परीची सांगु का तुम्हाला कहाणी,
अस्वस्थ करतात तिला तिच्या बाबांच्या आठवणी..
बागेत कधी तिच्यासोबत लहान झालेले बाबा,
एखाद्या रविवारी picture दाखवणारे बाबा॥
घरी स्वतःच्या ताटातला अर्धा घास कमी करुन,
सगळे माझे हट्ट हसुन पुरवणारे बाबा..
झोपेतही जाणवायचा मला तो मायेचा स्पर्श,
आले बाबा या जाणीवेने मनी दाटलेला हर्ष..
कधी खेळला नसाल बाबा कदाचित माझ्यासोबत;
माझ्या भातुकलीच्या खेळात नेहमीच तुमचा घास होता॥
आई असेल जवळ जरी जेव्हा उभी रहायला शिकले,
दुरुन पहाणारा बाबाही तितकाच हवाहवासा होता..
जरी कमी दिली मला तुमची सोबत देवाने,
खुप सारं जगुन घेतलं मी तुमच्या सहवासात..
जगले ना मी आई सोबत तुमच्याच आठवणीने,
तुम्ही गेल्यानंतरच्या वीस वर्षांत..
लहानपण असेल माझं बाबा तुम्हाविना गेलं,
मी कशी शिकले, कशी खेळले॥ काहीच नाही तुम्हाला पाहता आलं..
पण आहे अजुन ही माझ्या मनात संस्कारधन तुम्ही दिलेलं,
सजवेन मी माझं आयुष्य तुमच्या आठवणींत भिजलेलं..
कोमेजलेल्या तुमच्या परीची सांगु का तुम्हाला कहाणी,
अस्वस्थ करतात तिला तिच्या बाबांच्या आठवणी..
बागेत कधी तिच्यासोबत लहान झालेले बाबा,
एखाद्या रविवारी picture दाखवणारे बाबा॥
घरी स्वतःच्या ताटातला अर्धा घास कमी करुन,
सगळे माझे हट्ट हसुन पुरवणारे बाबा..
झोपेतही जाणवायचा मला तो मायेचा स्पर्श,
आले बाबा या जाणीवेने मनी दाटलेला हर्ष..
कधी खेळला नसाल बाबा कदाचित माझ्यासोबत;
माझ्या भातुकलीच्या खेळात नेहमीच तुमचा घास होता॥
आई असेल जवळ जरी जेव्हा उभी रहायला शिकले,
दुरुन पहाणारा बाबाही तितकाच हवाहवासा होता..
जरी कमी दिली मला तुमची सोबत देवाने,
खुप सारं जगुन घेतलं मी तुमच्या सहवासात..
जगले ना मी आई सोबत तुमच्याच आठवणीने,
तुम्ही गेल्यानंतरच्या वीस वर्षांत..
लहानपण असेल माझं बाबा तुम्हाविना गेलं,
मी कशी शिकले, कशी खेळले॥ काहीच नाही तुम्हाला पाहता आलं..
पण आहे अजुन ही माझ्या मनात संस्कारधन तुम्ही दिलेलं,
सजवेन मी माझं आयुष्य तुमच्या आठवणींत भिजलेलं..
Monday, July 13, 2009
रे सख्या॥
तुझ्या माझ्या नात्याला
काय देऊ मी नाव?
नवरा-बायको आहोतच रे
तरी थोडा वेगळा भाव॥
तुझाच विचार करते मी
आज-काल हरेक क्षणी,
तु असताना रंगलेल्या गप्पा;
अन् एरवी तुझ्या आठवणी॥
आयुष्यातलं मोठं वळण -
नवं नातं, नवी जवळीक,
थांब रे सख्या जरासा;
येइल कशी लगेच मोकळीक॥
तुझ्यासारखा जोडीदार मिळाला,
खरच माझं सौभाग्य आहे..
तुझ्याचमुळे माझ्या जीवनात
गर्भरेशमी हिरवळ आहे॥
चुकले मी वागण्यात कधी
माफ करशील ना मला?
झालं-गेलं सगळं विसरुन
जवळं घेशील ना मला?
साथ देईन मी तुला
अशीच चालेन संगतीने,
तुही असाच राहशील ना
पाठीशी माझ्या हिमतीने?
काय देऊ मी नाव?
नवरा-बायको आहोतच रे
तरी थोडा वेगळा भाव॥
तुझाच विचार करते मी
आज-काल हरेक क्षणी,
तु असताना रंगलेल्या गप्पा;
अन् एरवी तुझ्या आठवणी॥
आयुष्यातलं मोठं वळण -
नवं नातं, नवी जवळीक,
थांब रे सख्या जरासा;
येइल कशी लगेच मोकळीक॥
तुझ्यासारखा जोडीदार मिळाला,
खरच माझं सौभाग्य आहे..
तुझ्याचमुळे माझ्या जीवनात
गर्भरेशमी हिरवळ आहे॥
चुकले मी वागण्यात कधी
माफ करशील ना मला?
झालं-गेलं सगळं विसरुन
जवळं घेशील ना मला?
साथ देईन मी तुला
अशीच चालेन संगतीने,
तुही असाच राहशील ना
पाठीशी माझ्या हिमतीने?
Tuesday, September 2, 2008
एका त्या क्षणी...
भेटलास एका त्या क्षणी असा
सारी स्वप्नं जागी झाली,
नाजुक हळव्या ओंजळीने
तुलाच भरुन घ्यायला लागली...
बोललास एका त्या क्षणी असा
वाटलं जग इथेच थांबावं,
वा-यानेही किंचित मान वळवुन
आपल्या मनीचं गुजं जाणावं...
हसलास एका त्या क्षणी असा
प्राजक्ताचा सडा अगंणी पडला,
तुझ्यासह जोडीने फ़िरताना
त्याचाच घमघमाट जाणवला...
हसवलसं एका त्या क्षणी असं
डोळ्यातलं पाणी उडुन गेलं,
तुझ्या मायेच्या शब्दांनी
ते ही घाबरुन पळुन गेलं..
होशील माझा एका त्या क्षणी असा
मी सर्वांगी मोहरुन जाईन,
सुखाच्या मोरपीसावरुन फ़िरताना
तुझ्या संसारात रंगुन जाईन...
सारी स्वप्नं जागी झाली,
नाजुक हळव्या ओंजळीने
तुलाच भरुन घ्यायला लागली...
बोललास एका त्या क्षणी असा
वाटलं जग इथेच थांबावं,
वा-यानेही किंचित मान वळवुन
आपल्या मनीचं गुजं जाणावं...
हसलास एका त्या क्षणी असा
प्राजक्ताचा सडा अगंणी पडला,
तुझ्यासह जोडीने फ़िरताना
त्याचाच घमघमाट जाणवला...
हसवलसं एका त्या क्षणी असं
डोळ्यातलं पाणी उडुन गेलं,
तुझ्या मायेच्या शब्दांनी
ते ही घाबरुन पळुन गेलं..
होशील माझा एका त्या क्षणी असा
मी सर्वांगी मोहरुन जाईन,
सुखाच्या मोरपीसावरुन फ़िरताना
तुझ्या संसारात रंगुन जाईन...
Subscribe to:
Posts (Atom)